kringo

Retrospective

Start Stop Continue

3 stappen, 21 min · Methode naar Esther Derby & Diana Larsen, Agile Retrospectives (2006)

Een eerste retro eindigt vaak hetzelfde: een lange lijst op de muur en niemand die weet wat er nu gebeurt. Start Stop Continue houdt het klein. Het team zegt waar het mee begint, mee stopt en mee doorgaat, iedereen komt aan de beurt, en de drie vragen staan met hun minuten op een scherm dat de hele groep ziet, in de ruimte of gedeeld in een videocall, zodat jij kunt luisteren in plaats van bijhouden.

Deze sessie startenLog in om te begeleiden. Deelnemers hebben geen account nodig, alleen een voornaam.

De stappen

  1. 1StartenWaar beginnen we mee?7 min
  2. 2StoppenWaar stoppen we mee?7 min
  3. 3DoorgaanWaar gaan we mee door?7 min

Dit zijn de minuten van de methode. Tijdens de sessie zet je er een minuut bij of af als de groep dat nodig heeft.

Rollen

Facilitator
Leidt de sessie, geeft het woord de kring rond en beslist wanneer jullie verdergaan.
Notulist
Vangt actie-ideeën op terwijl jullie praten, één regel per idee.

Wat de groep ziet

Het gedeelde scherm: de stap, de vraag, de rollen en de klok, met een stip voor iedereen die meedoet.
Elke telefoon: dezelfde stap, een notitie en „Ik ben klaar”.

Wanneer Start Stop Continue past

Kies deze methode als het team nog weinig retro’s heeft gedaan, als je een half uur hebt, of als de afgelopen weken gewoon waren en je de gewoonte van terugkijken wilt houden zonder er iets zwaars van te maken. De drie vragen gaan over gedrag, dus de antwoorden klinken al als iets om te doen.

Laat haar liggen als er iets groots is gebeurd: een release die mislukte, een ruzie, een collega die vertrok. Daar zijn drie nette vragen te klein voor. 4Ls geeft meer ruimte aan wat mensen leerden en misten, en met Sailboat kan een team iets moeilijks zeggen via een beeld.

Begeleiden, vraag voor vraag

Starten. Mensen schrijven eerst een paar woorden op hun telefoon, daarna gaan jullie de kring rond. Het eerste antwoord is meestal een wens, zoals „betere communicatie”. Stel één vraag terug: wat zouden we maandag zien als we dat deden? Het antwoord daarop is de echte notitie.

Stoppen. De moeilijkste van de drie, want als je ergens mee stopt, is iemand ermee begonnen. Houd de vraag bij wat we doen, niet bij wie het doet. Valt er een naam, vraag dan welke gewoonte bedoeld wordt en laat de groep over de gewoonte praten.

Doorgaan. De stap die wordt overgeslagen als de tijd krap is, en dat is jammer. Hier hoort het team wat werkt, en wat werkt maar nooit benoemd wordt, verdwijnt stil als de druk oploopt.

Terwijl jullie praten vangt de notulist actie-ideeën op via de telefoon, één regel per idee. Op het laatste scherm geef je elk idee een naam en een datum, of je schrapt het.

Drie dingen om op te letten

  • Twaalf dingen om mee te beginnen. Een lange lijst voelt productief en verandert niets. Sluit af met één of twee acties waar een naam bij staat.
  • „Stoppen” wordt verwijten. Als de sfeer verstrakt, zeg dan hardop dat de vraag over onze manier van werken gaat, en breng het gesprek van de persoon naar de gewoonte.
  • Dezelfde antwoorden als vorige keer. Dan zijn de vorige acties niet gedaan, of de methode is versleten. Vraag welke van de twee het is, en neem de volgende keer een andere methode.

Waar het vandaan komt

Deze drie vragen zijn van niemand; ze werden al voor feedback gebruikt lang voordat agile teams bestonden. Esther Derby en Diana Larsen beschrijven de vorm voor een retrospective in Agile Retrospectives (2006), bij de korte activiteiten om te beslissen wat je gaat doen. De namen van de stappen en de vragen op het scherm zijn onze verwoording.

Andere methodes

  • 4Ls · Retrospective, 4 stappen, 24 min
  • Sailboat · Retrospective, 3 stappen, 20 min
  • Incidentmethode · Intervisie, 8 stappen, 38 min